Afgelopen woensdag klonken om 16.20 uur in heel Nederland kerkklokken. Niet voor een viering of een waarschuwing, maar om aandacht te vragen voor zogenoemde gewortelde kinderen: kinderen die al jarenlang in Nederland wonen zonder verblijfsvergunning.
Aandacht voor kinderen in onzekerheid
In Nederland leven zo’n 420 kinderen die al langer dan vijf jaar in een asielprocedure zitten. Voor hen betekent dat een jeugd vol onzekerheid. Veel van deze kinderen zijn hier opgegroeid en voelen zich thuis in Nederland, maar weten niet of ze mogen blijven.
Kampen
Het luiden van de klokken begon in Kampen. Daar woont de Oezbeekse familie Babayants al zestien maanden in de Open Hofkerk. Zij leven daar onder zogenoemd kerkasiel, een vorm van bescherming waarbij uitgeprocedeerde asielzoekers in een kerk verblijven.
Omdat er dag en nacht kerkdiensten worden gehouden, kan de politie de kerk niet binnengaan. Op die manier blijft het gezin voorlopig veilig.
Klokken luidden ook in Wijckel
De actie kreeg brede steun. Kerken door het hele land deden mee. Classispredikant Riemer Praamsma riep kerken op om de klokken te luiden, en daar werd massaal gehoor aan gegeven. Uiteindelijk deden meer dan 700 kerken mee, veel meer dan de 420 waar in eerste instantie op werd gehoopt.
Bij de Vaste Burchtkerk in Wijckel luidden woensdagmiddag de klokken mee met de landelijke actie. Vijf minuten lang waren ze te horen, als teken van steun voor de familie in Kampen en voor de honderden kinderen die in onzekerheid leven.
Met het luiden van de klokken wilden de kerken een duidelijk signaal afgeven: deze kinderen mogen niet vergeten worden. Het luiden van de klokken om 16.20 uur stond symbool voor de 420 kinderen om wie het gaat.
