In het Papageno Huis in De Lemmer leren jongeren met autisme stap voor stap zelfstandiger te worden. Ze wonen er met begeleiding en kunnen er verschillende vormen van dagbesteding volgen. Voor Dimitris Garanatsis (25) is het een tussenstap naar een eigen leven.
Garanatsis woont sinds vijf maanden in het Papageno Huis. Hij begint zijn dag met muziek maken. “Ik ben hier aan het leren om zelfstandig op mijzelf te gaan, vanwege mijn autisme kan dat wat moeilijker zijn.”
De overgang van thuis wonen naar een eigen plek vond hij spannend. “Omdat je je moeder ook moet loslaten, maar het is goed gegaan en het is een mooie plek voor mij.”
De begeleiding is dichtbij wanneer iets niet lukt. “Bijvoorbeeld als het af en toe niet lukt met het huishouden. Het is fijn dat ze er dan voor mij zijn. Ik zit hier dagelijks met mijn begeleiders.”
Garanatsis heeft op dit moment een indicatie om anderhalf jaar in het Papageno Huis te wonen. Uiteindelijk wil hij zelfstandig wonen. “Ik hoop dat ik uiteindelijk zelfstandig kan wonen natuurlijk.”
Daarvoor probeert hij steeds kleine stappen te zetten en zichzelf te blijven motiveren. Muziek helpt hem daarbij. “Ik geloof zelf en vind het mooi om liedjes daarvan te kunnen spelen. Het is een uitlaatklep voor mij.”
Van bewoner naar collega
Dat zelfstandig wonen mogelijk is, weet Soraya Slofstra (22) uit eigen ervaring. Zij woonde drie jaar in het Papageno Huis en woont inmiddels zelfstandig in Balk.
“Ik heb veel geleerd van de mensen die hier werken en wonen. Ik heb geleerd om voornamelijk om met mijzelf om te gaan. Ik heb een stukje zelfrespect gekregen.”
In Balk heeft ze haar eigen plek gevonden, samen met haar twee katten. “Het is er lekker rustig, niet te veel mensen om mij heen, daar ben ik heel blij mee.”
Toch is Slofstra nog regelmatig terug te vinden in het Papageno Huis. Niet meer als bewoonster, maar als kok.
“Ik heb hier een baan kunnen krijgen, al is dit zeker niet mijn droombaan.”
Haar toekomst ziet ze voorlopig nog niet helemaal voor zich. Ze denkt aan een baan in de logistiek. “Ik heb helaas nog geen plekje, maar eerst dit maar en dan later kijken of ik verder kan.”
Stap voor stap
Begeleider Akkie Zijlstra ziet hoe de jongeren zich ontwikkelen. “Het ligt er wel aan of ze van thuis komen of uit de appartementen van het Papageno huis. De een heeft het wat beter thuis dan de ander. Het is daardoor lastig na het weekend weer op te starten.”
Zijlstra helpt de jongeren onder meer bij het koken. Daarbij worden werkzaamheden zo ingericht dat ze voor de jongeren overzichtelijk en uitvoerbaar zijn.
“Ze worden hier ontwikkeld om straks in de maatschappij te kunnen werken bij een reguliere baan. Ze kunnen hier drie a vier jaar te plak en dan moeten ze ergens anders naartoe.”
