Op een kleinschalige manier cliënten zorg én huisvesting bieden in samenwerking met de mienskip, dat is het idee van woonvorm De Beuk in Sint Nicolaasga. In het complex zijn 12 appartementen gerealiseerd voor (jong)volwassenen met een beperking. De appartementen werden vrijdag gepresenteerd aan de nieuwe bewoners en geïnteresseerden.
De appartementen, allemaal op de begane grond, hebben een indeling die rolstoelvriendelijk en levensloopgeschikt is. Dit zorgt ervoor dat de appartementen geschikt zijn voor meerdere doelgroepen.
Betrokken omwonenden
Volgens Trijn van der Meulen, bestuurder van zorginstelling Maeykehiem, hebben de jonge cliënten al een sociaal vangnet in Sint Nicolaasga en is het daarom mooi dat ze in het dorp kunnen blijven wonen. Van der Meulen hoopt daarnaast dat alle bewoners van Sint Nicolaasga zich betrokken voelen bij het zorgcomplex.
“Stel dy foar dat in buorfrou of -man allinnich is en ien kear yn de wike hjiire mei de bewenners iten wol. Dan is die persoan gelokkich en foar de minsken dy’t hjir wenje is dat ek leuk.”
Hoe betrokken de omwonenden precies zullen zijn, is nog een onderwerp van gesprek. Zaken als het toedienen van medicatie is nog een twijfelpunt. “De ûnderfining leart dat der mear kin dan men tinkt. We moatte ús eltse dei de fraach stellen: ‘Wêrom net?'”
Samenwerking
Het project is een samenwerking tussen Maeykehiem, Dynhus en Hof en Hiem. Laatstgenoemde is meer gericht op ouderen.
Omdat er in het complex ook plek is voor deze doelgroep raakte Hof en Hiem betrokken bij de realisering. Juist die samenwerking maakt dit concept volgens bestuurder John van Arnhem uniek.
“De samenwerking is gericht op het leveren van zorg en ondersteuning, maar tegelijkertijd zorgen we ervoor dat we het niet overnemen. We willen vrienden, buren en andere mantelzorgers inzetten om het voor elkaar te krijgen.”
Het idee van deze woonvorm is ongeveer 10 jaar geleden ontstaan. Ouders met kinderen met een beperking wilden hun kinderen graag in het dorp houden. Het oude schoolgebouw leek hun een geschikte locatie en de bouw werd gestart, maar de samenwerkingspartners vielen helaas weg. Vervolgens zijn Dynhus en Maeykehiem in beeld gekomen.
“De earste peal wie al yn de grûn, mar it wie noch net regele. Ast dan yn it posysje sitst wêr’tst wat dwaan kinst, dan moatst dat dwaan. We haw tocht ‘wat kinne we wol dwaan’ yn plak fan ‘wat kin net’.”
‘Het is zover’
Tjitte en Baukje Feenstra zijn de ouders van Albert en zijn betrokken geweest bij het opzetten van deze woonvorm. Albert heeft de Noordzeeziekte, een erfelijke en progressieve spier- en zenuwziekte. “Ik hoop gewoon dat we met elkaar een gezellig, sfeervol plekje kunnen maken”, zei Albert in mei dit jaar tegen Omrop Fryslân. Ook hij was aanwezig op de open dag en is blij nu eindelijk dicht bij familie en vrienden te kunnen wonen.
“Ik bin der tige bliid mei. It wie sân jier wachtsje en no is it sa fier.”
