Er wordt hard gerepeteerd in Wijckel voor het iepenloftspul Tûzen Dreamen op 11 september. De 25-jarige Oekraïense Friezin Viktoriia Koshliak uit Sint Annaparochie doet daar ook aan mee.
Voor Viktoriia is acteren geen luxe maar een must. Ze geniet van het tot leven brengen van een verhaal, om samen met anderen iets te creëren. “Ik barst van de energie en die wil ik graag op een positieve manier inzetten.”
Ook de energie die ze terugkrijgt van het publiek, voedt de passie die ze heeft voor het ambacht.
In Oekraïne is de actrice in de dop al druk bezig om geld te sparen en zaken te regelen voor haar acteerstudie aan een beroemde universiteit in Kyiv. Dan komt 24 februari, de Russen vallen het land binnen.
’s Nachts wordt ze wakker van een geluid. Dan heeft ze nog niet door wat ze precies hoort, ze probeert verder te slapen en wordt opnieuw wakker door zo’n zelfde geluid. Ze pakt de nieuwskanalen erbij en komt meteen de toespraak van president Zelensky tegen: het is oorlog.
De geluiden waar ze wakker van werd, zijn explosies in Kyiv die inslaan rondom hun huis. “Ik wist niet wat ik moest doen, ik dacht aan rennen, maar waarheen?”
Dat was een grote fout
Viktoriia over het vluchten naar Irpin
Ze vlucht naar haar toenmalige vriend in de stad Irpin in het noorden van Oekraïne, in de buurt van Belarus. “Dat was een grote fout”, kijkt ze nu op terug met een kleine glimlach.
Ze zijn er tien dagen als de Russen de stad bereiken. Op 16 maart krijgt de buurvrouw een telefoontje van een kennis bij de politie, ze hebben een kwartier om de stad te verlaten. Daarna slaat het Russische leger toe. “We hebben snel wat koffers gepakt, geld en documenten.”
Paarden en Fryslân
De buurvrouw heeft ook vijf paarden die zich van geen kwaad bewust nog in de stal staan. Ze kan het niet over haar hart verkrijgen de dieren daar te laten, dus ze laat ze vrij in het bos en filmt dat. Het filmpje gaat viral op Facebook en wordt gezien door een vrouw in Fryslân.
Die zoekt contact en biedt een huis aan in Sint Annaparochie. De buurvrouw gaat in op het aanbod en stelt aan Viktoriia en haar ex voor om met haar mee te gaan.
Het is eerst een flinke opgave om te acclimatiseren in Nederland. Viktoriia geeft aan dat ze met een knagend dilemma zat: straks weer terug naar haar dierbare thuisland of de volle focus op Nederland en hier een leven opbouwen?
De oorlog blijft het oosten van Europa terroriseren en daarmee groeit het besef bij de actrice dat haar droom realiseren in Oekraïne niet in de sterren staat geschreven. Ze zet alle kaarten van haar toekomst op Nederland.
Acteren in het Fries
Binnen twee jaar is ze de taal machtig. Als één nieuwe taal leren nog niet uitdaging genoeg is, waagt Viktoriia zich nu zelf aan het Fries met dit iepenloftspul. “Gewoon doen, gewoon proberen. Misschien krijg je een rol.” En die krijgt ze.
Eerst heeft ze geen tekst in het Friestalige stuk, maar als ze in de auto zit na haar auditie, krijgt ze een ingeving. “Viktoriia, je moet terug.” Ze loopt weer naar de regisseur en vraagt om tekst. Die krijgt ze ook. Met steun en tips van anderen krijgt ze het script onder de knie.
Als ze voor het blok wordt gezet, gooit ze er zelfverzekerd een zin eruit: “Sjoch ris hoe seksy dit stiet! Set dy spotlight mar oan, ik gean my dêr dochs stean te glimmen!”
Gewoon doen, gewoon proberen.
Misschien krijg je een rol.
Viktoriia over haar auditie voor het iepenloftspul
In een showjurk van paars en roze danst de actrice op het podium, compleet in haar element. Het stuk heet Tûzen Dreamen. Dat is een mooie metafoor voor Viktoriia’s verhaal, haar deelname aan het stuk is de verwezenlijking van haar eigen droom.
De toekomst ziet er ook rooskleurig uit: ze is aangenomen op de toneelschool in Amsterdam en heeft net haar eerste lessen gehad.
