Bezoeker van de Marchjepôle weten de ijscoboot goed te vinden. (Foto: RTV Spannenburg)
Pleziervaarders die met hun boot aan het Tjeukemeer liggen, hebben geluk. Al meer dan 25 jaar varen Pieterik en Gerrit van der Zee uit Oosterzee op warme dagen ’s middags met hun ijscoboot bij de bootjes op het Tjeukemeer langs. Voor menig toerist is de ijscoboot een vertrouwd gezicht. “Dit is ouderwetse service die je tegenwoordig nergens meer vindt”, zegt een pleziervaarder.
“Werkze!”, roept een pleziervaarder nadat Gerrit van der Zee op deze behoorlijk warme woensdagmiddag de ijscoboot heeft afgeduwd. Zijn vrouw Pieterik lacht. “Ja, dit fielt dus folslein net as wurk. Dit is foar ús ek gewoan genietsjen. Justerjûn wie der bygelyks in prachtige sinne delgong wylst ik mei in toerist stie te praten. No dan genietsje ik like hurd as dy toerist.”
Nadat in 1999 het eiland de Marchjepolle in het Tjeukemeer werd opgeleverd, begonnen Pieterik en haar man Gerrit van der Zee uit Oosterzee al snel met het verkopen van ijsjes rondom dit eilandje. “Wy binne hiel foarsichtich begûn mei in hiel lyts boatsje en in hiele lytse friezer. Dat wurke net sa best, mar sa stadichoan ha wy it aardich goed foarinoar”, zegt Pieterik van der Zee.
Sinds dit seizoen vaart het echtpaar in een gloednieuwe boot, afgestemd op hun wensen. “It stjoer is bygelyks heger, sadat ik der efter stean kin”, zegt Gerrit. “Ik stean altyd te stjoeren, mar foarhinne moast ik dan krom foaroer stean omdat it stjoer yn dit type boat gewoanwei leger sit. Ek ha wy no in moaie oerkaping sadat wy beskerme binne tsjin de sinne.”
Het echtpaar begint hun ronde altijd aan het strandje bij het eiland Marchjepolle. De karakteristieke ijscobel mist zijn uitwerking niet. Als bijen op de honing veren mensen op van hun handdoekje of verlaten ze hun bootje die voor het strandje ligt om door het water naar de boot van Gerrit en Pieterik te waden. Pieterik deelt de bestellingen uit, terwijl Gerrit in zijn hoofd meetelt wat er uiteindelijk betaald moet worden, waarna men contant of per pin bij Pieterik kan betalen.
Duidelijk zichtbaar is hoe goed ingespeeld beiden op elkaar zijn. “Wy binne in goed team en wite wat we wy fan inoar ferwachtsje kinne. De taakferdieling is dúdlik en dit wurket echt perfekt”, zeggen beiden. Na het strandje vaart de ijscoboot om het eiland heen. Bij tijd over worden ook nog de twee andere eilandjes in het Tjeukemeer aangedaan, dit zijn de Tsjûkepolle en de Ganzetippe.
De ijsjes vinden deze middag gretig aftrek. “Wy ferkeapje foarferpakte iisko’s fan in bekend ijscomerk. De gewoane cornetto wurdt noch altyd it measte ferkocht. Mar ek de cornetto king wurdt in soad ferkocht. Wy fernuverje ús der altyd wer oer dat ek de hiele lytse bern fan trije jier sa’n grutte iisko op krije”, zegt Gerrit. Magnums, split, de raket en schatkistijsjes zijn volgens Gerrit ijsjes die het meeste verkocht worden.
Nee verkopen de Van der Zee’s eigenlijk nooit. “It bart wolris dat in bepaalde soarte op in gegeven momint op is, mar dan ha wy altyd noch wol wat oars”, zegt Pieterik. Wel merken beiden dat de leverancier vanwege de enorme vraag niet alle ijssoorten kan leveren. “Guon soarten krije wy al in pear wiken net, wylst we dy al bestelle. Dêr kin wy fierder neat oan dwaan.”
Het leveringsprobleem mag de pret niet drukken, beiden genieten zichtbaar van de sfeer op het water. “Je fernimme dat de minsken op it wetter mear ûntspannen binne, de sfear is echt geweldich.” Na 25 jaar is er inmiddels ook een vaste kern klanten. “Op waarme dagen rekkenje minsken ek op ús komst, it is ek moai dat je mei guon minsken yntusken in bân opboud ha”, zegt Pieterik.
“Dit is echt perfect”, zegt een van de pleziervaarders die tot de vaste klanten hoort. “Ik koop eigenlijk te vaak een ijsje”, grapt hij. “Dit zou van mij wel op meerdere plekken mogen. Wat zij doen is ouderwetse service die je tegenwoordig nergens meer vindt.”
Daarmee doelt hij niet alleen op de ijsjesverkoop. “Wy ha ek in broodjesservice”, zegt Pieterik. ’s avonds vaart het echtpaar opnieuw om de Marchjepolle heen waar pleziervaarders een bestelformulier in kunnen vullen. “Dy formulieren ferwurkje ik dan jûns thús wêrnei’t de pleatslike supermerk de broadsjes om 6.30 oere by ús thúsbringt. Tusken 8.00 en 8.30 oere besoargje wy dan de broadsjes.”
Lange dagen dus voor Gerrit en Pieterik. Maar wie denkt dat 6.30 uur vroeg voor ze is komt bedrogen uit. “Foar dy tiid ha wy de kranten yn it doarp al besoarge”, zegt Gerrit die ook nog beheerder van de begraafplaats is. “Mar op it stuit is it drûch en waarm, dus dan is dêr net sa’n soad te dwaan.”
Deze site gebruikt cookies.